به نحوى با خدا ارتباط دارند حقند و به همان اندازه كه از او بيگانه‌اند باطلند ( 1 ) . كلمه « على » كه از ماده « علو » گرفته شده به معنى بلند مقام است ، و نيز به كسى گفته مىشود كه قادر و قاهر است و كسى قدرت مقاومت در برابر اراده او ندارد . « كبير » نيز اشاره اى است به عظمت علم و قدرت پروردگار و كسى كه داراى اين صفات است به خوبى مىتواند دوستان خود را يارى دهد ، و دشمنان را در هم بشكند لذا دوستانش بايد به وعده‌هاى او دلگرم باشند .

--> ( 1 ) در تفسير « الميزان » مىخوانيم : اطلاق « حق » بر خدا و « باطل » بر غير او يا به خاطر اين است كه حقى كه به هيچوجه با باطل آميخته نيست او است ، يا به خاطر اينكه حقى كه در حقانيتش استقلال دارد و ديگران بخاطر رابطه با او رنگ حق به خود مىگيرند خدا است .